Google+

Cortés y la gestión clínica

  Andan los tablones de (des)información sindical aturullados de papeles sobre lo que se proyecta para las formas de "gestión clínica" que SACYL quiere implantar (borrador PDF) Sería bueno que hubiera un poco de coherencia y despejando la cortina de miedo se viese lo que hay de realidad en ello y lo que se prentende conseguir.

Desde que leo y me intereso en temas de gestión una de las constantes quejas de los administradores de la cosa pública es la falta de "transferencia de riesgo" a los clínicos; estos toman sus decisiones (según aquellos) sin 'sufrir' las consecuencias de las mismas ni tan siquiera desde el punto de vista del "coste de oportunidad" (el recurso empleado con un paciente no puede emplearse con otro). Así las cosas una importante corriente de la gestión sanitaria ha venido a idealizar esta transferencia de la responsabilidad económica de las decisiones clínicas en diversos formatos que convergen en la entiqueta "gestión clínica" para una visión más completa sobre ella os recomiendo este artículo de @Arenaskray

No se puede negar que parte de los argumentos de esta corriente son ciertos como tampoco se puede negar que aún ahora seguimos sin conocer de un modo fiable, detallado y preciso el coste de los procesos asistenciales que, se pretende, que se gestionen desde la base... pero no son los temores sobre la materialización práctica del control de costes los que ahora se agitan.

Dado que el borrador de la legislación que permitirá insertar las Unidades de gestión clínica (UGC) en los centros y servicios de la administración contiene modificaciones en la figura jurídica contractual de quienes se integren en estas unidades de modo que se podrían perder la condición de estatutario, o más bien, el derecho a la reserva del puesto de origen al cabo de cierto tiempo da la sensación de que lo que se pide es una repetición del famoso gesto de Hernán Cortés (Cuyo 494 aniversario hoy se conmemora) y no es de extrañar... o sí en vista de que viene de un grupo en el que constantemente se alardea sobre la profesionalización de la gestión pero "sin soltar prenda".


Creo que es imprescindible que para acceder a cualquier puesto de confianza y responsabilidad deba existir una formación PREVIA y normalizada y que a un gestor profesional se le ha de medir por la obtención de  resultados (clínicos, docentes, económicos, de satisfacción...)... añadir a estos requisitos la pérdida del puesto de origen e, incluso, la condición de estatutario sería un buen ejemplo de compromiso y ayudaría a despejar las dudas que los profesionales que quieran pasarse a las UGC puedan tener. Eso es lo que se debería pedir, compromiso y ejemplo... si no hay nada que temer ¿porqué no dan los responsables el primer paso?.

Como colofón no puedo dejar de pensar que ese borroso borrador da carta de naturaleza a la destrucción de cualquier esperanza de crear un equipo de trabajo como tal consagrando a los médicos como únicos "líderes nominales" de esta industria incluso aún en los entornos y circunstancias en los que la curación ya no tiene sentido y los cuidados son el centro de la actividad... aunque este aspecto os invito a comentarlo en esta entrada del blog de "gestión de enfermería".

EDICIÓN 22/8/2013

Tal vez, a la vista del BOE del 25 de Julio lo del "punto de no retorno" quede en agua de borrajas pero si la idea ronda...

EDICIÓN 28/10/2013

Efectivamente en el foro METIS de investigación de enfermería 2013 el propio consejero dejó claro que esos dos puntos de las UGC habían sido alterados en la negociación...



Video cortesía del colegio de Valladolid en Ustream

Muchas dudas persisten y el miedo se extiende porque la rumorología es lo que tiene... es fácil acallarla con información; pero a ninguna de las partes parece interesarle.

!!SOMOS HUMANOS¡¡

Fai pouco e fai moito veuse de tinguir de horror a sempre festiva "noite do apostolo"... a mín tocoume moi lonxe pero moi dentro e como a comunicación non era tal decidín deixar de leer por iso rogo que disimulen as eminentes persoas que xa teñen verquido moreas de verbas e xuizos expertos sobre o tema e as súas circunstancias...

Tras tentar deixar pasa-lo tempo para facer unha reflexión "fria" atopeime cunha punzada no estómago en canto albisquei dende a autoestrada o lugar da desgracia... e decidín que tiña que falar delo malía a desinformación que recoñezo a custo de quedar outra vez coa gorxa envolta nun pano de anguria.

Como veño preconizando nas entradas de esta etiqueta (Primun non nocere) e como explican as evidencias de a nosa e de outras industrias a complexidade dos procedementos que afrontamos no traballo pon en relevo a idea de Reason e os "buratos" nos sistemas que, manteño, deixan só a un humano como derradeira barreira ante o risco porque pode que haxa sistemas de transporte automatizados vixiados por humanos pero a sanidade é un sistema no que as decisións as tomamos os humanos e o que precisamos é a asistencia de sistemas de seguridade.

Sorprendeume que prontamente se difundisen as imaxes do accidente; de contado comprendín que non se trataba de aliviar ás familias senon de disimula-lo golpe no prestixio da industria da alta velocidade ferroviaria e de seguridade cidadan do estado... había que deixar claro que: 1- non foi un atentado, 2- nin o tren nin a vía non tiveron un mal funcionamento.

Entrouse logo nos dous puntos clave e cada tertuliano e medio de (in)comunicación puxo o til nun deles segundo a súas conveniencias politicas... Botarlle a culpa só ó home (e á chamada) era un xeito de mingua-la presión sobre o goberno, botarlla ó sistema de seguridade e ó seu aparente déficit ou racanería era un xeito de incrementala (ou de pasarllela ó goberno anterior).

Eu persoalmente quixera esperar a que saian os informes de estudo do caso (non a sentenza xudicial) e desexar que estes se fagan coa ollada posta na mellora do sistema e co obxectivo de evitar futuros accidentes non só por salvaguardar intereses estratéxicos ou políticos así que disminuir velocidades máximas permitidas coido que ven a ser un xeito pouco preciso de decir que os outros sistemas de seguridade non son de fiar...

Para trata-lo tema da actuación dos medios de emerxencia e do papel dos non sanitarios nas catástrofes vos recomendo a entrada de Esther Gorjón (@jesterhanny).

Agora vos deixo a miña canción preferida sobre o tema do Análise Causa Raiz